Park Żeromskiego Szczecin

Park Żeromskiego to drugi co do wielkości park miejski w Szczecinie, rozciągający się na ponad 22 hektarach w samym sercu miasta, tuż obok Wałów Chrobrego. To miejsce z charakterem – dendrologiczne arboretum, gdzie rośnie prawie 180 gatunków i odmian drzew, część z nich ma ponad sto lat. Spacer tutaj to nie tylko odpoczynek na ławce, ale prawdziwa lekcja botaniki pod gołym niebem.

Nie każdy wie, że historia tego miejsca sięga 1721 roku. Wtedy w rejonie obecnych ulic Kapitańskiej i Storrady powstał cmentarz dla mieszkającej w Szczecinie mniejszości francuskiej. W 1802 roku, gdy nowe prawo zabroniło chowania zmarłych przy kościołach, wydzielono tu większy cmentarz komunalny – między fortami Leopold i Wilhelm.

Przekształcenie w park nastąpiło dopiero w 1910 roku, według francuskiego wzorca. W 1905 w środkowej części urządzono kawiarnię – dziś to Hotel Park – a obok stanęła fontanna i rzeźba bogini Flory. Do 1945 roku miejsce znane było jako Ogrody Grabowskie (Grabower Anlagen). Po wojnie, gdy Szczecin stał się polskim miastem, park otrzymał imię Stefana Żeromskiego.

Park Żeromskiego Szczecin
71-899 Szczecin
★ 4.5
Park Żeromskiego w Szczecinie to prawdziwa oaza zieleni w sercu miasta. Rozciągający się na 22 hektarach, zachwyca różnorodnością drzew i bogatą historią, sięgającą XVIII wieku. To idealne miejsce na relaks, spacer czy naukę o florze. Nie można go przegapić, jeśli chcesz poczuć klimat Szczecina i odkryć jego naturalne piękno.
Dlaczego warto tam pojechać?
  • ponad 180 gatunków drzew
  • historyczne rzeźby i pomniki
  • idealne na spacery z dziećmi
  • piękne kolory jesienią
  • bliskość do Wałów Chrobrego

Co rośnie w Parku Żeromskiego

To właśnie drzewa stanowią największą atrakcję tego miejsca. Chińskie topole wielolistne, kilka gatunków dębów, wierzby płaczące, orzechy czarne i szare – lista robi wrażenie. Można tu zobaczyć egzotyczne okazy jak miłorzęby dwuklapowe, tulipanowce japońskie, kasztany jadalne, korkowiec amurski czy perełkowiec japoński.

Większość drzew to gatunki liściaste – cisów praktycznie nie ma, iglaków również. Wiosną i latem park zamienia się w zielony labirynt, jesienią eksploduje kolorami. Niektóre drzewa pamiętają jeszcze czasy niemieckie.

W parku znajduje się pomnik przyrody – głaz narzutowy z różowego granitu, świadek epoki lodowcowej.

Rzeźby i pomniki w parku

Spacerując alejkami, natkniesz się na kilka rzeźb. Przy wejściu od ulicy Matejki stoi pomnik z płaskorzeźbą Stefana Żeromskiego, autorstwa Sławomira Lewińskiego z 1978 roku. Ten sam artysta stworzył akcent rzeźbiarski „Fontanna”, który można podziwiać na klombie przy Hotelu Park.

Anna Paszkiewicz zostawiła tu dwie prace: „Macierzyństwo” z 1970 roku i „Prometeusza” z 1978. W okolicy placu zabaw znajduje się głaz z tablicami poświęconymi „Synom Pułku” – pierwsza tablica pochodzi z 1978, nowa z 2005 roku.

Dla kogo jest ten park

Park Żeromskiego sprawdzi się praktycznie dla każdego. Rodziny z dziećmi znajdą tu plac zabaw i mnóstwo przestrzeni do biegania. Miłośnicy przyrody mogą spędzić godziny na identyfikowaniu poszczególnych gatunków drzew – przy wielu z nich stoją tabliczki informacyjne.

To dobre miejsce na poranny jogging – pętla przez park ma około 2 kilometrów i zajmuje mniej więcej pół godziny spokojnego marszu. Studenci z pobliskich uczelni przychodzą tu z książkami, starsi mieszkańcy na popołudniowe spacery. Psy mile widziane, ale na smyczy.

Dla osób zainteresowanych historią Szczecina to kawałek miasta, który pamięta kilka epok – od pruskich fortyfikacji, przez niemieckie ogrody, po polską powojenną rzeczywistość. Nie jest to muzeum pod gołym niebem z tablicami na każdym kroku, ale uważne oko wyłapie ślady przeszłości.

Lokalizacja i jak dojechać

Park leży w dzielnicy Śródmieście, na osiedlu Stare Miasto. Granice wyznaczają ulice: Matejki, Malczewskiego, Parkowa, Kapitańska, Storrady, Wawelska, Starzyńskiego i Zygmunta Starego. To dosłownie kilka minut piechotą od Wałów Chrobrego – jednej z najbardziej reprezentacyjnych części Szczecina.

Dojazd komunikacją miejską nie stanowi problemu – w pobliżu zatrzymują się liczne linie autobusowe i tramwajowe. Można wysiąść na przystankach przy placu Żołnierza Polskiego lub placu Brama Portowa. Z centrum miasta to dosłownie kilka przystanków.

Dla zmotoryzowanych – w okolicy są miejsca parkingowe, choć w godzinach szczytu może być z tym trudniej. Warto rozważyć zostawienie auta trochę dalej i dojście pieszo.

Infrastruktura i udogodnienia

Park wyposażony jest w wygodne, stylowe ławeczki rozmieszczone wzdłuż alejek. Przy każdej stoi pojemnik na śmieci – jest ich naprawdę dużo i są regularnie opróżniane. Alejki utrzymane w dobrym stanie, choć niektóre fragmenty przechodzą lub będą przechodzić rewaloryzację.

Hotel Park, mieszczący się w historycznym budynku dawnej kawiarni, oferuje możliwość zjedzenia czegoś lub wypicia kawy z widokiem na zieleń. To wygodna opcja, jeśli spacer przeciąga się dłużej niż planowano.

W 2025 roku Biuro Ogrodnika Miasta ogłosiło przetarg na drugą część programu rewaloryzacji parku, który obejmie też plac Praw Kobiet i plac Adama Mickiewicza.

Praktyczne informacje

Godziny otwarcia: Park jest dostępny codziennie, przez całą dobę. Nie ma bram ani godzin zamknięcia.

Cena: Wstęp bezpłatny.

Ile czasu przeznaczyć: Na spokojny spacer wystarczy pół godziny do godziny. Jeśli ktoś chce dokładnie przyjrzeć się drzewom, poczytać przy ławce lub pozwolić dzieciom pobawić się na placu zabaw – warto zarezerwować dwie godziny.

Najlepszy czas na wizytę: Park prezentuje się dobrze o każdej porze roku. Wiosna to czas kwitnienia, lato daje pełnię zieleni i cień w upalne dni, jesień eksploduje kolorami liści, zima odsłania architekturę drzew i pozwala zobaczyć park w zupełnie innym świetle.

Park Żeromskiego to nie jest miejsce z kategorii „must see” dla turystów spędzających w Szczecinie jeden weekend. Ale jeśli ktoś ma więcej czasu, mieszka w mieście lub szuka spokojnego miejsca na odpoczynek między zwiedzaniem Wałów Chrobrego a Trasą Zamkową – warto skręcić w te alejki. To kawałek zieleni, który oddycha historią i daje oddech od miejskiego zgiełku.