Ogród Dendrologiczny Glinna

Niespełna pół godziny drogi od Szczecina, na skraju Puszczy Bukowej, rozciąga się miejsce, gdzie rosną drzewa z pięciu kontynentów. Ogród Dendrologiczny w Glinnej to sześciohektarowe arboretum z ponad 600 gatunkami i odmianami drzew i krzewów, z których część ma już prawie dwieście lat. Wstęp jest bezpłatny, a spacer po wzgórzach porośniętych egzotycznymi okazami to świetny pomysł na niedzielne popołudnie.

Nie trzeba być botanikiem, żeby docenić to miejsce. Wystarczy lubić las i być ciekawym świata.

Historia ogrodu – od prywatnej szkółki do naukowego arboretum

Wszystko zaczęło się w 1823 roku, kiedy ktoś wpadł na pomysł założenia prywatnej szkółki drzew i krzewów. Początkowo rosły tu rodzime gatunki, ale z czasem zaczęły pojawiać się egzotyczne okazy. W 1870 roku szkółkę przejęło nadleśnictwo państwowe w Śmierdnicy, a wtedy sprawy nabrały tempa.

Szczególnie zasłużył się niemiecki nadleśniczy Carl Ludwig Gené, który zasadził wiele drzew z odległych zakątków świata. Nie chodziło tylko o ozdobę – leśnicy obserwowali, jak egzotyczne gatunki radzą sobie z lokalnym klimatem. Pierwsze wzmianki o ogrodzie dendrologicznym pochodzą z 1911 roku, a w 1938 było tu już 51 obcych gatunków.

Po II wojnie światowej nastały trudne czasy. Do lat 70. XX wieku wykonywano tylko najpotrzebniejsze prace porządkowe, przez co liczba gatunków spadła do zaledwie 23. Dopiero wspólne działania Lasów Państwowych i arboretum w Rogowie przywróciły ogrodowi blask – przeprowadzono gruntowne prace pielęgnacyjne i wprowadzono nowe nasadzenia.

Najstarszym drzewem w ogrodzie jest orzesznik pięciolistkowy, który ma około 180 lat. To żywy świadek czasów, gdy ogród dopiero powstawał.

Co rośnie w Ogrodzie Dendrologicznym w Glinnej

Spacerując po wzgórzach, można natknąć się na drzewa, których nazwy brzmią jak zaklęcia – aralia kolczasta, trochodendron araliowaty, eleuterokok kolczasty czy kolcosił straszliwy. Każdy okaz ma swoją tabliczkę z nazwą polską, łacińską i informacją o miejscu naturalnego występowania. To pomocne, bo bez tego łatwo zgubić się w tej botanicznej różnorodności.

Do najcenniejszych należy jodła olbrzymia o wysokości 40 metrów i obwodzie 133 centymetrów. Jest też mamutowiec olbrzymi – niestety już obumarły, ale wciąż imponujący swoimi rozmiarami. Rośnie tu największy w Polsce cyprysik żywotnikowaty, 24 gatunki klonów, 10 gatunków magnolii i mnóstwo odmian ostrokrzewów.

Prawdziwą osobliwością jest kielichowiec chiński – gatunek odkryty w Chinach dopiero w 1963 roku. Okaz rosnący w Glinnej to najstarszy krzew tego gatunku uprawiany w Europie. Nie każdy dzień można zobaczyć coś tak rzadkiego.

Warto przyjechać tu w różnych porach roku. Wiosną kwitną magnolia i inne krzewy ozdobne, latem panuje gęsty zielony cień, a jesienią liście barwią się na dziesiątki odcieni żółci, czerwieni i brązu. Każdy sezon pokazuje ogród z innej strony.

Dla kogo to miejsce

Ogród sprawdzi się jako cel wycieczki dla rodzin z dziećmi, które lubią spacery w lesie. Nie ma tu karuzeli ani wesołego miasteczka, ale są ścieżki, po których można biegać, wzgórza do wspinania się i mnóstwo miejsca do zabawy. Przy wejściu stoją tablice edukacyjne z informacjami o roślinach i zwierzętach żyjących w pobliskich lasach – przydatne dla młodszych odkrywców.

Miłośnicy przyrody i fotografii znajdą tu materiał na całe popołudnie. Stare drzewa o fantazyjnie poskręcanych pniach, ciekawe kształty liści, gra światła przebijającego się przez gałęzie – można tu zrobić naprawdę ładne zdjęcia.

To też dobre miejsce na spokojny spacer dla tych, którzy chcą odpocząć od miejskiego zgiełku. Sześć hektarów to wystarczająco dużo, żeby poczuć się jak w lesie, ale nie na tyle, żeby się zgubić.

W ogrodzie obowiązuje zakaz wprowadzania psów, jazdy na rowerach i grillowania. Rowery można zostawić przy wejściu.

Infrastruktura i dodatkowe atrakcje

Przy arboretum znajduje się duży parking, więc nie ma problemu z dojazdem samochodem. Tuż obok wejścia stoi wiata z kominkiem, bufetem i miejscami siedzącymi dla około 70 osób. Bufet działa głównie w weekendy i dni wolne od pracy.

Jest też drewniana altana na polanie i miejsce na ognisko – za korzystanie z niego trzeba zapłacić, ale to dobra opcja na rodzinne spotkanie. Dla dzieci przygotowano plac zabaw.

W sąsiedztwie ogrodu działa Punkt Informacji Przyrodniczo-Leśnej oraz dwie ścieżki edukacyjne: „W poszukiwaniu tajemnic zielonego lądu” i „Sekrety drzew”. Ogród oferuje też programy dydaktyczne i szkoleniowe – warto zapytać, jeśli przyjeżdża się grupą.

Ile czasu przeznaczyć na zwiedzanie

Spokojny spacer po całym ogrodzie zajmuje od godziny do dwóch, w zależności od tempa i tego, jak bardzo chce się przyglądać poszczególnym okazom. Jeśli ktoś planuje piknik na polanie albo chce skorzystać z ogniska, warto zarezerwować pół dnia.

Najlepiej przyjechać w godzinach porannych albo po południu – wtedy jest mniej ludzi i można spokojnie pospacerować. W weekendy bywa tłoczniej, zwłaszcza gdy pogoda dopisuje.

Informacje praktyczne – ceny, godziny otwarcia, dojazd

Wstęp do ogrodu jest bezpłatny. To jedna z tych rzadkich atrakcji, gdzie nie trzeba kupować biletu.

Godziny otwarcia: ogród jest dostępny od 15 marca do 31 października. Od poniedziałku do piątku w godzinach 9:00-18:00, w soboty i niedziele 10:00-19:00. Bramka wejściowa w tych godzinach jest otwarta – czasem trzeba mocniej nacisnąć klamkę. Po godzinach zamknięcia obsługa nie gwarantuje otwarcia bramy, więc lepiej nie zostawać po czasie.

Jak dojechać: z Gryfina kierunek Wełtyń, Gardno, Stare Czarnowo. Przy wyjeździe z miejscowości Glinna trzeba skręcić w ostatnią drogę zgodnie z oznakowaniem. Wejście główne znajduje się przy niewielkim budynku po lewej stronie brukowanej drogi. Od centrum Szczecina to około 25 kilometrów.

Ogród zarządzany jest przez Nadleśnictwo Gryfino, a opiekę naukową sprawuje profesor Jerzy Tumiłowicz, którego imię nosi arboretum. Kontakt: Nadleśnictwo Gryfino, ul. 1 Maja 4, 74-100 Gryfino, tel. 91 416 20 71.

Ogród Dendrologiczny w Glinnej to jedno z niewielu miejsc w Polsce, gdzie można zobaczyć najstarszy w Europie okaz kielichowca chińskiego – gatunku odkrytego zaledwie 60 lat temu.